Hierbij weer een korte update van mijn derde weekje Muay Thai. Eigenlijk is er vrij weinig te vertellen, na bijna 20 dagen voelt het hier bijna aan als thuis, alles krijgt zijn ritme, vaste gewoontes en regelmaat. Feitelijk houdt dat in dat het stappen vervangen is door alleen nog maar op zen tijd een drankje drinken met wat mensen na het eten en (redelijk) op tijd naar bed. Hierbij weer een korte update van mijn derde weekje Muay Thai. Eigenlijk is er vrij weinig te vertellen, na bijna 20 dagen voelt het hier bijna aan als thuis, alles krijgt zijn ritme, vaste gewoontes en regelmaat. Feitelijk houdt dat in dat het stappen vervangen is door alleen nog maar op zen tijd een drankje drinken met wat mensen na het eten en (redelijk) op tijd naar bed.

Het punt is namelijk dat Chaweng (de plaats waar ik hier zit) een wat bijzonder nachtleven heeft (nee niet weer het verhaal van de dames van zeer lichte zeden). Je kan naar kroegen (sommige van een wat dubieuzer karakter dan andere), strandtenten (hier gaan wij meestal heen omdat je er lekker kan zitten met een mooi uitzicht) en daarna feitelijk naar 1 discotheek die hip and happening is (Green Mango), daarna als de Green Mango dicht is kan je nog naar een discotheek die dan pas druk wordt (alleen is het dan al een uurtje of 3). Iedere dag in dezelfde discotheek staan met dezelfde muziek en (geloof het of niet) dezelfde 200 thaise meisjes (nee ken ze niet allemaal maar zie verdomd veel kende gezichten) gaat na een tijdje gewoon vervelen.

Hoogtepunt had moeten zijn de Full Moon Party van vorige week woensdag, waar 30.000 uitzinnige feestvierders op het strand van het naburige tropische eiland tot ver in de volgende dag een ongelofelijk feest hadden moeten bouwen. Helaas was er 1 spelbreker, een tropische regenbui die precies begon op het moment dat we de speedboot opstapten losbarstte (wijze les neem altijd gewoon de ferry). Effectief betekende dit dat ik wel plek had voor de mensen met lange benen, maar dat dit tevens de plek was waar werkelijk iedere golf die over de reling sloeg, terecht kwam. Met als gevolg dat ik bij aankomst tot op mijn onderbroek totaal doorweekt was en dat zelfs het strandlaken in mijn tas niet natter was geweest als je hem simpelweg in de zee had gegooid. In potentie was het ook een werelds feest ware het niet dat we 5 uur in de regen op een strand hebben gestaan om te concluderen dat het (a) vast leuk was als het lekker weer was en (b) zeer indrukwekkend zou zijn als er 30.000 mensen waren ipv 3.000 :)

Dan nog iets over het oorspronkelijke doel van mijn reis het kickboxen. Goed niews en slecht nieuws! Om met het goede nieuws te beginnen, er zit best verbetering in mijn techniek, ik ga vooruit en soms levert dat me zelfs het volgende dubieuze compliment op van mijn trainer (Jacky); "good, very good big homo..." meestal volgt dan wel binnen enkele minuten het minder vleiende "you kick like ladyboy" (ladyboys zijn de mannen die zich hier massaal laten ombouwen tot vrouw). Merk dat eigenlijk alleen de prive lessen echt een grote meerwaarde hebben. De reguliere trainingen de 2 uur duren zijn wel leuk maar voornamelijk conditioneel van aard, veel op de zak slaan en schoppen, met een warming up van bijna drie kwartier. Als je geen techniek hebt is het ook niet echt zinvol om te oefenen op een zak omdat je dan maar wat aan het aanmodderen bent. Dus misschien verhoog ik mijn prive lessen wel van 1 x per dag naar 2 x per dag (aangezien ze vrij goedkoop zijn (Danny je mag hier best een voorbeeld aan nemen, als ik terug ben moeten we nog maar eens opnieuw gaan onderhandelen :)).

Het slechte nieuws is dat ik waarschijnlijk (maar ga er van uit dat ze mijn hart niet willen breken) absoluut geen kickbox talent heb :) Blijf een beetje een zwabber met handschoenen die het moet hebben van lange armen en spillebenen zodat kleine Thaitjes ver weg blijven :). Gelukkig vind ik het helemaal niet erg om slecht te zijn (of blijven) en geniet ik er wel van en dat schijnt het belangrijkste te zijn. Daarnaast laten mijn enkels het steeds vaker afweten en heb ik er eigenlijk continu last van maar met een beetje hulp van Marieke (een NL fysio die hier ook traint en met wie ik vrij veel om ga) die mijn enkel vakkundig ingetaped heeft waardoor er minder spanning komt op men enkelbanden, kan ik nu steeds vaker pijnvrij trainen!

Voor de rest staat er vrij weinig op het programma anders dan trainen en eten en slapen. Ook geen verkeerd leven natuurlijk. Nog dik twee weken te gaan en dan mogen we weer huiswaarts, deze x gelukkig niet 5 kg lichter want daar zorgt het lekkere eten wel voor.